การเดินทางของชีวิตที่ได้รอนแรมมาไกล จากห้วงอดีตที่นานแสนนาน ผ่านกาลเวลาจนมาถึงวันนี้ วันที่เราได้อาศัยพาหนะที่เป็นร่างกายเดินทางต่อให้ถึงซึ่งชะตากรรม อันเป็นปลายทางของความฝัน การเดินทางที่ต้องฟันฝ่าต่อปัญหาและอุปสรรคนานัปการ การเดินทางที่ทำให้สังขารอ่อนล้าและทรุดโทรม

           ที่ปลายโค้งฟ้ามีดวงอาทิตย์สีส้มดวงโตกำลังลาลับขอบฟ้า มีสายลมพัดเย็น ชายคนหนึ่งกำลังทอดอารมณ์มองออกไปไกล เขารู้สึกในใจว่าตัวเขาไม่ต่างจากดวงอาทิตย์สีส้มดวงโตที่กำลังจะลาลับขอบฟ้าไป ดวงอาทิตย์ที่ในยามนี้ไม่มีพิษสงใดๆ เหลืออยู่ ถ้าหากเขาจะมองดวงอาทิตย์ด้วยตาเปล่า เฉกเช่นชีวิตของเขาที่กำลังจะลาจากโลกใบนี้ไป

           เขายังคงนั่งเหม่อลอยอยู่ที่นั่น จนดวงอาทิตย์จมพื้นทะเลสีคราม และไม่นานความมืดก็ได้ปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ …บรรยากาศแห่งความมืดได้พาให้ชายคนนี้รู้สึกไปถึงความสูญเสีย อันเนื่องจากตัวเขาเองขับรถเร็วเกินไป ขับรถเสียหลักอยู่บ่อยครั้ง ขับรถออกนอกลู่นอกทางที่กำหนด ขับรถชนรถคนอื่นอยู่เรื่อยๆ …เขาคิดไปจนไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้อยู่ …ถ้าเขารู้ว่าวันนี้รถเขาจะพัง เขาจะไม่ทำให้ชีวิตของเขาจะต้องเป็นเช่นนี้ …ชีวิตที่ไม่ต่างอะไรจากรถ …รถที่ไม่ยินยอมให้จิตวิญญาณของเขาขับเคลื่อนรถคันนี้อีกต่อไป

          สายลมยังคงพัดเย็น พลันทันใดนั้นก็ปรากฏละอองฝนจากฟากฟ้า เขารีบยกหนังสือพิมพ์ขึ้นมาคลุมเอาไว้ที่หัว แล้วลุกขึ้นเพื่อจะเดินหลบฝนเข้าไปในที่กำบังที่ปลูกเอาไว้เป็นเพิงด้านซ้ายมือ

          "โธ่…ไหงเรากลัวแค่ละอองเม็ดฝนที่ตกลงมากระจ้อยร่อย …ละอองเม็ดฝนที่สามารถจะพรากชีวิตของเราไปได้ เพราะในวันนี้เราบอบบางซะเหลือเกิน"

          เขายังคิดต่อไปอีกว่า ไอ้กองเงินทองที่เก็บสะสมมาตลอดทั้งชีวิต สุดท้ายปลายทางคงเอาไปได้แค่บาทเดียว เขาคิดในใจต่อไปว่า "บาทเดียวก็ยังดีวะ ถ้าสัปเหร่อเมตตาจะยัดปากให้" ณ วินาทีนี้น้ำตาของเขาหลั่งริน เขาพูดเบาๆ กับตัวเองว่า

          "เงินไม่มีความหมายเท่ากับสุขภาพที่แข็งแรงเลย"

          มุมสุขภาพจึงเกิดขึ้นบน Web นี้ เพื่อให้ท่านศึกษาและค้นคว้าเรื่องที่ท่านควรจะรู้เกี่ยวกับการดูแลรักษาสุขภาพ …ดูแลรถคันนี้ให้วิ่งทะยานไปข้างหน้าได้อย่างสุขใจ

          โชคดีถ้วนหน้าครับ

ชาย กิตติคุณาภรณ์
E-mail: sumrej@fpmconsultant.com