เรื่องที่ 98 : โอ้แม่ตำลึง
(20/07/2547)

                                                        โอ้แม่ตำลึง

               สองสามวันมานี้ดูทักอารมณ์ดีเป็นพิเศษ และระยะนี้มักจะได้ยินเสียงเพลงดังออกมาจากห้องน้ำให้ได้ยินอยู่เป็นประจำ ซึ่งดูแปลกๆ ยังไงพิกล แม้แต่ในตู้เย็นก็ยังดูแปลกเหมือนกัน เพราะจะสังเกตเห็นมะนาวแช่อยู่เต็มตู้ ประมาณ 4-5 กิโลกรัม
               “เอ…มันเป็นอะไรของมันนะ ดูแปลกจัง” ประหยัดนั่งเกาหัวขยุกขยิกด้วยอาการที่มึนงงกับเพื่อน
               “โอ้แม่ตำลึงคิดถึงจริงๆ พี่ไม่ได้อิงนิยาย รักเธอๆ จะตายรักมากมายด้วยใจห่วงหวง รู้มั้ยไม่ได้หลอกลวง”
               “พอๆ เถอะข้าทนฟังไม่ไหวแล้ว แหมวันนี้ดูอารมณ์ดีจริงนะ แหกปากมาแต่ไกลเชียว” ประหยัดพูดขึ้น พร้อมกับเอามือป้องหูทั้งสองข้างไว้
               “นี่แกช่วยฟังเสียงของข้าให้หน่อยสิ เมื่อเช้าเพิ่งกินมะนาวมาตั้งครึ่งโลเลยนะ เสียงใสใช้ได้มั้ย พอดีคืนนี้มีงานวัดข้างบ้าน ข้าว่าจะขึ้นไปประกวดร้องเพลงซะหน่อย แกรู้มั้ยถ้าชนะเนี่ยได้รับรางวัลเป็นเงินถึง 500 บาทเลยนะโว้ย …นี่ดูนี่ …กางเกงใหม่ เสื้อใหม่ ชุดนักร้องนะเนี่ย เจ๋งมั้ย”
               “ดูแกจะตื่นเต้นมากเอาการเลยนะ ข้าว่าอย่าดีกว่ามั้ง อายคนเปล่าๆ อีกอย่างมันไม่คุ้มหรอกกับการลงทุนไปเนี่ย บ้าหรือเปล่า”
               “ไม่ต้องห้ามเลย ยังไงข้าก็จะขึ้นเวทีให้ได้ แกคอยดูข้าแล้วกัน ข้าจะแจ้งเกิดงานนี้แหละ ได้ข่าวว่ามีแมวมองด้วยนะ”
               “เอองั้นก็ตามใจเอ็ง คิดจะเอาดีทางนี้ก็เชิญ ถ้าไม่รุ่งโรจน์ก็รุ่งริ่งแหละนะ”
               “ตอนเมียไม่มีทำไมไม่เจอ ให้พี่ต้องเพ้อรักเธอจนเต็มอุรา โอ้กามเทพ….ทำมั้ยไม่มาก่อนหน้าเมียพี่จะเจอ อายุน้องย่างยี่สิบสี่ ส่วนตัวทักนั้นสี่สิบสอง”
               ทักส่งเสียงร้องเพลงต่ออย่างอารมณ์ดี
               เช้าของวันใหม่…….
               “ประหยัดโว้ย อยู่ไหนวะ ออกมาปลอบใจข้าหน่อย ข้าหมดแรงแล้ว”
               “อ้าวมาแต่เช้าเลยนะ เป็นอะไรดูห่อเหี่ยวมาเชียว”
               “แกดูซิ นี่ชุดใหม่และค่ามะนาวอีก เสียเงินฟรีเลย แกดู”
               “ก็ข้าบอกแล้วเอ็งก็ไม่เชื่อ เสียงอย่างกับควายออกลูกอย่างงั้นมันจะไปชนะได้ยังไง”
พูดจบประหยัดก็เดินไปที่รั้วข้างบ้าน และกลับมาพร้อมกับใบตำลึงหนึ่งกำ
               “เอานี่ไป”
               “อะไรของแกวะ ใบอะไรน่ะ”
               “ใบตำลึง ในเมื่อแกแพ้ก็เอาใบตำลึงนี่แหละไปคั้นเอาน้ำทาแก้แพ้, คัน, อักเสบ ยังแก้แมลงกัดต่อยได้ด้วยนะ โดยเอาใบสด 1 กำมือ ล้างให้สะอาด ตำให้ละเอียดผสมน้ำลงไปเล็กน้อย คั้นน้ำมาทาบริเวณที่มีอาการ พอแห้งก็ทาซ้ำบ่อยๆ จนกว่าจะหาย นอกจากจะใช้เป็นยาสมุนไพรแล้ว ตำลึงยังมีแร่ธาตุที่สำคัญหลายชนิด โดยเฉพาะแคลเซียม ช่วยบำรุงกระดูกและฟัน และยังมีธาตุฟอสฟอรัส ธาตุเหล็ก นอกจากนี้ยังมีสารอาหารพวกโปรตีน คาร์โบรไฮเดรด และวิตามินอื่นๆ อีกด้วย”
               ทักนั่งทำปากขมุบขมิบ เพราะหาจังหวะแทรกไม่ได้ซักที
               “เอ็งพูดจบหรือยังเนี่ย ถ้ายัง…ข้าขอตัวไปก่อนนะ ขอบใจอย่างสุดซึ้งนะเพื่อนรัก”
               “อ้าวจะไปไหน เอาใบตำลึงไปด้วย แต่ถ้าใบสดจะเป็นยาช่วยย่อย ทำให้ไม่อืดแน่นท้องเนื่องจากอาหารไม่ย่อย”
               ประหยัดตะโกนตามอย่างสุดเสียง ซึ่งทักได้เดินลิ่วพ้นประตูบ้านไปอย่างรวดเร็ว
               “สงสัยมันคงรีบไปต้มตำลึงกินแน่ๆ เลย แหมเพื่อนเราบทจะว่านอนสอนง่ายก็ง่ายจริงๆ เลย”


แหล่งข้อมูล : www.thaimedicianalplant.com
เรียบเรียงโดย : จงรักษ์  นรแสน   E-mail: jongrak@fpmconsultant.com




อีเมล์ผู้ส่ง
อีเมล์เพื่อน
ข้อความ :